Wees wat minder bang

Wees wat minder bang

;)

Deze week heb ik meerdere malen gehoord:

“maar ik ben gewoon bang dat mensen naar me kijken” of “ik ben bang om mensen teleur te stellen” of “Ik ben bang om te falen”.

 

Alle drie redenen om dan maar níét te beginnen met sporten of bewuster leven. Want, als je naar buiten brengt dat je gaat lijnen wil de omgeving nog wel eens politieagent spelen. “Zou je dat nou wel eten, je bent toch aan de lijn?” of “moet je vandaag niet weer eens sporten?”. Voor iedereen die aan hun reis naar een lekkerder lijf is begonnen: Trek. Je. Hier. Niets. Van. Aan. Het is vaak goed bedoeld, en jij bent aan het knokken, niet je omgeving, dus focus je op je eigen gevecht en laat de zijlijners hun goed bedoelde kritieken roepen, je hoeft hier niet naar te luisteren. (Stel je voor dat een voetbal elftal zou luisteren naar alle zijlijners… koekoek).

 

Aan de zijlijners zelf: vraag je eens af of hetgeen dat je zegt constructief is en bijdraagt aan het doel van de persoon. Niet iedereen reageert hier namelijk goed op (en anderen juist wel). Vraag even “joh, wil je dat ik je help door erop te letten? Of kan ik beter mijn mond houden?”. Dat stukje taart waar jij over zegt “zou je dat nou wel doen”, kan namelijk ook nauwkeurig zijn ingepland in het voedingsdagboek van die dag, zo’n opmerking kan dan een misplaatst gevoel van schaamte opwekken, terwijl dat natuurlijk niet de bedoeling is. Leef mee, maar besef dat iedereen zijn eigen gevecht voert, en niet iedereen dat op dezelfde manier doet.                                 

 

“maar ik ben bang dat mensen naar me kijken”. Shit, deze is echt real. Ik ben zo vaak een sportschool ingelopen, bij een apparaat gaan staan, om vervolgens weg te lopen omdat ik niet voor lul wilde staan als ik het fout zou doen. Of cardioapparatuur ontweken omdat ik geen idee had waar de startknop zat en te bang was dit te vragen. Om nog maar te zwijgen over het nooit op durven pakken van een dumbell of kettlebell omdat ik 100% zeker wist dat GespierdeGerard in zijn hoofd al 100 grappen aan het maken was over “dat dikkertje dat maar wat probeert”. Dus aan iedereen die zich zo voelt in de sportschool: I get it. Ik snap het echt, het is bullshit, maar ik snap die bullshit.

Allereerst: die GespierdeGerard denkt dat helemaal niet, jij vult dat in omdat je zelf onwijs onzeker bent en bang bent om te falen. (leuker kan ik het niet maken voor je). Maar ten tweede, al zou die Gerard dat denken? Fuck that guy toch? Wie is hij om een oordeel over jou te hebben, en waarom zou jij daar in godsnaam waarde aan hechten? Wordt jij een beter persoon als hij (of GespierdeGerda) jou tof vindt? (before you answer: Nee, dat wordt je niet). Maar je wordt dus ook op geen enkele manier slechter als hij/zij vindt dat jij aan het stuntelen ben. Pak een pot vaseline en laat de oordelen van dit soort types alsjeblieft van je afglijden. Er is maar één erkenning waar jij je druk om moet maken, en dat is die van jezelf. En die erkenning is (gelukkig, of helaas) niet te voeden of af te breken door de erkenning van anderen, hoe hard we het ook proberen.

Jij bent maar voor één iemand in de sportschool en dat ben je zelf. Pak die dumbell, zwieper hem wat rond, geef jezelf een klop op je schouder omdat je het hebt gedurfd en loop door naar die andere oefening. Jij kan dit, jij verdient dit, jij gaat niet voor lul staan. (ik herhaal deze, jij gaat NIET voor lul staan).

Aan de GespierdeGerard- en Gerda’s die wél oordelen over anderen in de gym: Fuck jullie.

Aan alle GespierdeGerard- en Gerda’s die niet oordelen maar trots zijn en hulp aanbieden: Jullie zijn helden, thanks!

 

En dan de “ik ben bang om te falen”.

Ja, ik ook. Je buurman ook, het meisje met maatje 34 van 3 huizen verder ook, je neef die 160 kg kan deadliften ook. Iedereen die een doel heeft is bang dit niet te behalen. Het grote verschil is, dat de drang om het wél te behalen bij sommigen dusdanig groot is dat die angst ze niet zoveel meer kan schelen. Zorg dat je motivatie groter is dan je angst. Als je niet begint, faal je namelijk sowieso om je doel te behalen (beetje grof hè, niet de motivational speach die je misschien van mij gewend bent maar het is wel waar). Dus beter start je gewoon, want dan is de kans op falen al vele malen kleiner toch?

Plus, je faalt pas als je opgeeft bij een tegenslag. Dus, stel, jij staat na week 4 van jouw gevecht op die suffe weegschaal, en tot je schrik is er niet weer een kilo af, maar zit er een hele kilo bij! Fuck! Shit! Gefaald!?! Nou nee… herpak jezelf, ga door zoals je begonnen ben, accepteer dat het soms gewoon niet altijd mee zit maar dat je gelukkig nog alle tijd hebt om jezelf weer back on track te krijgen. Stel je was al 5 kilo verloren, dan kan je denken “ja maar nu ben ik 1kg aangekomen” of je kan denken “ik ben nog steeds 3kg afgevallen”, de keuze is aan jou.

 

Tot slot geef ik jullie een echte PT bij Roos Tegeltjeswijsheid mee:

Succes zit hem niet in het ‘niet falen’,

Maar in het ‘niet opgeven’.

 

Pak je kans eindbaas, grab life by the balls.

Jij kan dit.

 

Liefs!

Waarom ik niet de beste Personal Trainer ben

Waarom ik niet de beste Personal Trainer ben....

voor iedereen ;)

Voordat ik begin met het begeleiden van een klant, vindt er altijd een vrijblijvende intake plaats. Absoluut is dit mijn verkooppraatje (ik kan wel doen alsof het niet zo is hoor, maar dan zou ik liegen, en daar hou ik niet zo van). Het is een half uurtje tot een uurtje waarin ik de persoon tegenover mij probeer te overtuigen van mijn kunde.

Máár, het is ook een kennismaking en voor mij een moment om te beoordelen of de match tussen klant en coach er überhaupt is. Ja; ik moet mijn geld verdienen… 100% waar en wederom niet iets dat ik ga ontkennen. Ik ben echter ook eerlijk genoeg om te zeggen wanneer een match niet gaat werken, of wanneer iemand beter voor een andere coach, trainer of traject kan kiezen. Heel simpel; 100 mensen = 100 verschillende benaderingen, en ik beheers ze simpelweg niet alle 100, (niemand doet dat, hoe hard ze het ook beweren). Ik heb een redelijk specifieke werkwijze en wil dat mijn klanten (eindbazen noem ik ze wel eens) gewoon keihard resultaat gaan behalen. Dit betekend dus ook dat ik iemand die klant bij mij wil worden, soms moet doorverwijzen naar iemand anders omdat die keiharde resultaten daar beter gegarandeerd kunnen worden.

Als trainer wil ik dat JIJ slaagt. Ook wanneer ik jou dit niet kan bieden.

Dus stel jij bent opzoek naar een Personal Trainer, vraag jezelf dan in ieder geval de volgende 3 vragen:

Wat is mijn doel (deze zag je niet aankomen hè).

Wil je afvallen of aankomen? Gefeliciteerd, vrijwel alle personal trainers bieden hier begeleiding bij . Maar benader deze vraag eens dieper, bij welk deel hiervan heb je de meeste coaching nodig? Heb je het meeste coaching nodig in de gym en het bijhouden van je schema? Zoek dan een trainer die ervaring heeft met programmering. Heb jij behoefte aan de coaching in de keuken (of op de bank)? Zoek dan een coach die kan aantonen je leefstijl te veranderen. Misschien heb jij juist coaching nodig bij het volhouden van alles, en weet jij heel goed wat je in de gym en keuken moet doen maar haak je telkens af. Kies dan een coach die zich richt op het mentale aspect van jouw reis. Zoek jouw klik.

Wat heb ik er voor over?

Hoi, Personal Training kost (veel) geld. Erg veel geld. Ik kan jou verzekeren dat dit het waard is, maarja, hoeveel zegt dat als het mijn eigen brood is? Dit is voor mij altijd een dilemma, iemand laten inzien dat ik oprecht vind dat PT het geld waard is, en dat ik dit niet alleen maar zeg om mijn eigen zakken te vullen. Immers heb ik zelf ook bakken met geld aan mijn Personal Trainer uitgegeven des tijds (en zou ik het zonder enige twijfel meteen weer doen).

Bepaal daarom voordat je op zoek gaat naar een coach wat jij maandelijks kan betalen. Ga niet voor de goedkope quick fix, dit heb je eerder gedaan (mijn aanname) en er is een reden dat dat niet heeft gewerkt. Pak een rekenmachine en bereken wat jij maandelijks voor een langere periode (minimaal 3 maanden) over hebt voor een Personal Trainer. Ja je zult dingen moeten laten, maar heb jij een bedrag dan heb je een richtlijn die je ook direct mee kunt nemen naar je intakes “hoi, ik ben (naam), ik wil PT en heb (X) per maand hieraan te besteden”. Mocht dit minder zijn dan de tarieven van de PT’er? Dan geef je hem/haar de kans om met een creatieve oplossing te komen, zo weet je ook direct dat de persoon tegenover jou, je echt wilt helpen.

Hoe lang wil ik me hiervoor inzetten

Deze borduurt voor op de vorige vraag. 3 maanden € 300,- uitgeven of 6 maanden € 250,- is nogal een verschil. Beslis daarom naast je budget ook de tijd die je uit wilt trekken voor het behalen van jouw doel.

Zodra je deze vragen duidelijk voor jezelf hebt beantwoord heb je een goede fundering om op zoek te gaan naar jouw Trainer. Jij hebt duidelijke voorwaarden die jij op tafel kunt leggen tijdens jouw shoptocht naar een coach. En deze zijn belangrijk, ook jij moet namelijk kunnen zeggen “sorry Sjaak (fictieve naam) dit gaat hem niet worden”. En omdat jij je randvoorwaarden duidelijk hebt, kan Sjaak ook zeggen “sorry Truus (fictieve naam), je kan beter verder zoeken naar een andere trainer”.

Zo kom je uiteindelijk bij een trainer terecht die jou de meeste kans geeft op (blijvend!) resultaat. En dat is wat je wil, resultaat. Ik wil dat ook voor jou! Ongeacht of ik jou daarbij mag helpen of Sjaak.

Maar wil je weten of ik een goede match ben met jou? Je weet me te vinden.

Liefs <3

Roos

2020 is begonnen

2020 is begonnen

En wat betekend dat nou eigenlijk?

2020, bekt wel lekker toch?

Ben jij gevallen voor de goede voornemens? Ik wel… en hard ook… Ik wil minder (alcohol) drinken, meer kracht opbouwen, minder wegen (ja ook ik heb weight-goals ) en vooral meer ontspannen.
Voor PT bij Roos wil ik in 2020 meer delen. Meer over mijn klanten, maar ook mijn principes en zienswijze over een gezonde levensstijl.

Daarom dit blog, kijken of ik het voor elkaar krijg hier met regelmaat wat informatie voor jullie op te klappen.

Vandaag haak ik lekker in op de goede voornemens. Want, voor een feit weet ik namelijk dat een heeeeeeeeeele hoop van jullie, of jullie naasten het voornemen “gezonder leven” hebben gekozen toch? Je wilt meer sporten, minder snaaien, meer water drinken en gematigd genieten. Klopt dit een beetje?

Voor een groot deel van jullie is dit ook niet de eerste keer dat dit voornemen voorbij komt, de afgelopen paar jaar heb je hem al vaker uitgesproken. Maar om de een of andere reden is het nooit van de grond gekomen om van dat voornemen een levensstijl te maken. De eerste paar weken bleef je goed in het gareel, geen snacks doordeweeks, misschien een drankje of twee in het weekend en netjes 2 keer per week sporten. Al snel veranderde dat naar geen snacks doordeweeks maar “behalve op donderdag, want morgen is het vrijdag en dus eigenlijk gewoon al weekend”. En de drankjes in het weekend werden verdubbeld. Maar ook dat patroon was redelijk houdbaar toch? Het sporten bleef netjes 2 keer per week, alhoewel er ook steeds vaker 1keerperweekjes voorbij kwamen. Maar dan komt het moment, de “waar doe ik dit eigenlijk voor?”, oftewel (ken je hem nog) je trol.

Je trol begint de discussie met jou, want ben je wel echt blijer met jezelf nu je gezond leeft? Of ga je “liever te dik in de kist dan een feestje gemist?”. Die patat ketchup kan toch ook weer een grote friet speciaal zijn? Verdikke je leeft al je hele leven voor anderen dus waarom zou je jezelf die restricties op gaan leggen toch? “Nee” roept je trol “je verdient het om te genieten”, “neem die snack”, “drink dat bier”, “GENIET!”.

En eerlijk is eerlijk, die trol heeft smerig gelijk soms hoor…
Want denk maar eens terug aan die eerste paar weken, geen snacks, maar 1 drankje in het weekend, 2 keer naar die godvergeten sportschool… en als de familie dan op patat-dag lekker aan de kaassoufflés zat, knabbelde jij het laatste kleine patatje weg en nam een hap van je droge kipcorn. Had je nou maar naar die trol geluisterd… Dan waren die weken misschien wel wat makkelijker geweest, en was het terugvallen minder snel, of misschien wel helemaal niet gebeurd!
Balans hè.

Als je (net als mij) social media afstruint naar de fitness-motivators om een duwtje in de rug te krijgen zie je het heel veel voorbij komen, flexibel diëten, balans, de 80/20 regel (80% strak houden en 20% loslaten). En ik ben een heel groot voorstander van dat principe. Je wilt namelijk geen dieet, of strak schema, jezelf allemaal dingen ontzeggen, niemand wil dat (sommigen hebben het over voor hun persoonlijke doel, maar willen is iets heel anders). Dus zoek een levensstijl die past bij jouw voornemen maar die je ook kan volhouden omdat je (wellicht wat minder vaak) naar je trol kan luisteren en nog steeds resultaat kan boeken.

Wil jij weten hoe je deze balans kan bereiken? Wil je hulp bij het opbouwen van een sportritme? Begeleid worden in het aanmeten van een verstandig eetpatroon? Neem contact met mij op en wij zorgen er samen voor dat 2021 begint met een ander goed voornemen omdat het je in 2020 is gelukt.

Liefs,
Roos

Copyright © PT bij Roos - KvK 73849316